‘Mensen waren heel erg geroerd’, zei Lalita Doerstel die de ceremonie organiseerde later. ‘Ze waren vaak in tranen. We gaven ze kaarten om op te schrijven. De eenvoudige handeling om een briefkaart te schrijven naar iemand waar ze van hielden leek jaren van opgekropte emotie op te lossen. Het was alsof ze zich plotseling realiseerden hoeveel ze hielden van de persoon aan wie ze schreven’. Na vier weken had het team meer dan 2000 kaarten verzameld.

‘We begonnen een tweedaagse wandeltocht naar de top van Pikes Peak, als voorbereiding op de ceremonie voor het ontsteken van de vlam. We bereikten de top en bewonderden het adembenemende panoramische uitzicht over bergen en dalen voor ons. Terwijl we ons voorbereidden om de ceremonie te beginnen, kwam de trein aan die toeristen naar de top brengt. Aan een menigte nieuwsgierige toeschiouwers legden we uit wat we aan het doen waren en verspreidden ons daarna over zes locaties. We lazen iedere kaart die we verzameld hadden hardop voor. Het was een buitengewone ervaring. We wisten van te voren niet hoe het zou gaan; ieder van ons moest meer dan 300 kaarten voorlezen, maar na een poosje konden we haast voelen hoe al deze vredeswensen die vanuit het hart waren opgeschreven, werden verhoord. Toen we klaar waren met voorlezen kwamen we weer bij elkaar op de plek waar de speciale lamp voorbereid was. Onder ons, iets in zuidelijke richting zagen we Cheyenne Mountain, vol met wonderlijke antennes. Hier is het commandocentrum voor NORAD, van vitaal belang voor de nucleaire bewapening van Amerika. Als je ernaar kijkt vanuit de steden beneden, beheerst hij het uitzicht net zoveel als Pikes Peak. Van hoog erboven echter, zag hij er erg klein uit vergeleken bij de rest van het landschap. Werken aan vrede is net zo, voelden we, want boven en voorbij alle voorbereidingen voor oorlog, ligt een immens en niet in kaart gebracht potentieel om te werken aan vriendschap en oplossingen voor problemen door met elkaar samen te werken. Alles wat je hoeft te doen is je perspectief te verruimen’.

‘Met deze gedachte bereidden we ons voor om de Vlam te ontsteken. We dachten aan alle vredesboodschappen, spraken innerlijk vurig de wens uit voor gerechtigheid en vrijheid in het hele continent.. Dan raakt Lalita met een lucifer de lont. De Amerikaanse vlam licht op en danst stralend in het centrum van Amerika’.

Hij was nu klaar om over de oceaan mee naar Engeland te worden genomen.

Vrij naar het boek: "The Flame that Transforms".